15 lis 2026 AI 7 min czytania

Jeden agent projektuje, drugi recenzuje. Jak Google uporządkował ten proces

Jak działa Elephant–Goldfish Model od Google i jak zrecenzować specyfikację we własnym repozytorium, z wtyczką Codex CLI lub w dwóch osobnych sesjach.

Słoń szkicuje projekt, a złota rybka przygląda się przekazanemu jej arkuszowi.
Bartosz Janiak
Piszę o budowaniu oprogramowania.
Spis treści
  1. 01 Słoń zna projekt. Rybka dostaje dokument
  2. 02 Rada u Elronda
  3. 03 Gdzie to się mieści obok Spec Kit, OpenSpec i Conductora
  4. 04 Jak wypróbować EGM na własnym repozytorium
  5. 05 Kiedy warto robić dodatkowe review

Wyobraź sobie, że dodajesz synchronizację offline do współdzielonej listy zakupów. Jedna osoba odhacza mleko w sklepie bez zasięgu, druga w domu zmienia jego ilość. Co ma zobaczyć każda z nich po synchronizacji?

Na czacie wszystko mogło wydawać się jasne. W specyfikacji zostaje zdanie „aplikacja synchronizuje zmiany po odzyskaniu połączenia”. Agent implementujący zmianę musi podjąć decyzję, której w tym zdaniu brakuje. Może ją nawet pokryć testem. Zielony test potwierdzi wtedy regułę wymyśloną podczas kodowania.

Elephant–Goldfish Model (EGM) przenosi ten moment przed implementację. Metodę opisał Dave Rensin, inżynier Google. W październiku 2026 r. zespół udostępnił wtyczkę open source, która automatyzuje przygotowanie i recenzję projektu. Tekst Dave’a Rensina · Ogłoszenie Google

Słoń zna projekt. Rybka dostaje dokument

Elephant to sesja, w której omawiasz zachowanie systemu, ograniczenia i kompromisy. Agent zna istotne fragmenty repozytorium i może dopytać, dlaczego wcześniejsze decyzje wyglądają tak, jak wyglądają. Wynikiem tej pracy jest dokument w Markdownie z wymaganiami, projektem technicznym i planem implementacji.

Goldfish to recenzent uruchomiony w świeżej sesji. Czyta specyfikację i materiały, na które dokument się powołuje. Najpierw próbuje własnymi słowami odtworzyć zamierzone działanie. Potem szuka luk, sprzeczności z kodem i decyzji, które nadal musiałby podjąć wykonawca. Możesz użyć tego samego modelu w obu rolach. Zmienia się to, co agent wie na wejściu. Dokumentacja EGM · Zasady izolowania sesji

Ty decydujesz, które uwagi zmieniają projekt. Gdy dopiszesz odpowiedź wyłącznie w rozmowie ze słoniem, następna sesja znów będzie musiała zgadywać. Rozstrzygnięcie powinno trafić do specyfikacji.

Rada u Elronda

Sam podział pracy trudno mi uznać za przełom. Od około pół roku stosuję podobny układ we własnym procesie. Najbardziej kreatywną wersję nazwałem Radą u Elronda. Elrond przygotowywał specyfikację, a wyspecjalizowani agenci recenzowali ją w osobnych sesjach. Każdy czytał ten sam dokument z perspektywy swojej specjalizacji.

W EGM doceniam to, że Google opisał, jak przekazać specyfikację do takiej recenzji i po czym poznać, że dokument jest gotowy do implementacji. Wtyczka pozwala powtórzyć tę procedurę przy kolejnej zmianie.

Gdzie to się mieści obok Spec Kit, OpenSpec i Conductora

Podejście Co organizuje w praktyce
Plan i implementacja w jednej sesji Szybkie przejście od pomysłu do kodu. Agent może korzystać z całej rozmowy, również kiedy ocenia własny plan.
GitHub Spec Kit Przejście od wymagań przez plan i listę zadań do implementacji. Ma też checklisty wymagań i analizę spójności dokumentów. Dokumentacja Spec Kit
OpenSpec Przebieg konkretnej zmiany, od propozycji przez wdrożenie po aktualizację głównej specyfikacji i archiwizację. Dokumentacja OpenSpec
Google Conductor Utrzymywanie kontekstu projektu, specyfikacji i postępu prac w repozytorium, także między sesjami i narzędziami. Opis Conductora
Elephant–Goldfish Model Sprawdzenie, czy recenzent bez historii rozmowy potrafi odtworzyć zamierzone zachowanie systemu i ocenić gotowość projektu do implementacji. Dokumentacja EGM

Recenzję Goldfish można dołożyć do istniejącego procesu. Jeśli masz już spec.md i plan.md, daj je recenzentowi wraz z istotnymi plikami. Sprawdzasz w ten sposób, czy dokumenty wystarczą komuś, kto właśnie dostał zadanie. W fabryce AI ten krok można umieścić między przygotowaniem specyfikacji a przekazaniem jej agentowi, który napisze kod.

Jak wypróbować EGM na własnym repozytorium

Wersja z wtyczką w Codex CLI

W terminalu dodaj repozytorium Google jako źródło wtyczek, a potem zainstaluj z niego pełny pakiet EGM.

codex plugin marketplace add google/elephant-goldfish-model
codex plugin add egm@egm

Uruchom nową sesję Codexa w katalogu projektu. Na każdym etapie wybierz odpowiednią pozycję z listy skilli. Do recenzji potrzebujesz sesji, która potrafi uruchamiać subagentów bez historii twojej rozmowy. Instalacja w Codex CLI · Instrukcje dla pozostałych narzędzi

1. egm-brainstorm — ustal, co ma się wydarzyć. Podaj problem i wskaż, gdzie w repozytorium działa dziś synchronizacja. Na przykład „Zaprojektuj zachowanie listy zakupów, gdy jedna osoba odhacza produkt offline, a druga zmienia jego ilość”. Codex dopyta o wymagania, a recenzenci mogą podważyć wstępne założenia. Etap kończy się krótkim dokumentem concepts_brief.md z uzgodnionym kierunkiem.

2. egm-draft — spisz projekt techniczny. Na podstawie briefu i kodu Codex przygotuje projekt w Markdownie. Doprecyzuj reguły, rozważane warianty i plan zmian w repozytorium. W przykładzie z zakupami wpisz do dokumentu kolejność zdarzeń, zachowanie obu urządzeń i warunki akceptacji. Zachowaj ścieżkę do pliku zwróconą przez Codexa.

3. egm-review — podaj ścieżkę do projektu. Goldfish dostają dokument i materiały potrzebne do oceny. Pełna recenzja przebiega w pięciu etapach.

  • Pierwszy przegląd całości. Czy projekt rozwiązuje właściwy problem i uwzględnia główne zależności?
  • Sprawdzenie zrozumienia. Czy recenzent potrafi własnymi słowami odtworzyć reguły z dokumentu?
  • Krytyka projektu. Co się stanie w przypadkach brzegowych? Która przyjęta reguła może zawieść?
  • Ponowny przegląd całości. Czy rozwiązania problemów wykrytych w recenzji pasują do reszty projektu?
  • Ocena gotowości do implementacji. Czy plan opisuje potrzebne zmiany na tyle konkretnie, żeby wykonawca mógł zacząć pracę?

4. Rozstrzygnij uwagi i zatwierdź projekt. Jeśli recenzja pokaże, że z dokumentu da się wyczytać dwa różne zachowania po synchronizacji, dopisz wybraną regułę i przypadek testowy. Możesz użyć egm-resolve, żeby przejść przez uwagi z Codexem. Gdy projekt jest gotowy, przekaż zatwierdzony plik agentowi implementującemu. Gotową specyfikację możesz skierować od razu do egm-review. Przebieg pracy · Etapy pełnej recenzji

Wersja bez instalacji

Wybierz jedną zmianę, w której agent może rozsądnie wybrać więcej niż jedno zachowanie. W naszym przykładzie jest to konflikt między zmianą ilości a odhaczeniem produktu.

1. Przygotuj projekt w pierwszej sesji. Podaj agentowi zgłoszenie i wskaż pliki, które pokazują aktualne działanie. Poproś go o projekt i kryteria akceptacji.

Pomóż mi zaprojektować obsługę konfliktu między zmianą ilości produktu
a oznaczeniem go jako kupionego w trybie offline. Dopytaj o decyzje,
których nie da się odczytać z kodu. Ustalmy, co ma zobaczyć każda osoba
po synchronizacji. Zapisz reguły, przykłady i kryteria akceptacji
w docs/designs/synchronizacja-zakupow.md. Na tym etapie pracuj nad dokumentem.

2. Otwórz świeżą sesję. Daj jej dokument i wskazane pliki. Jeśli narzędzie przenosi pamięć między rozmowami, wybierz tryb bez dostępu do wcześniejszej dyskusji. Pomiń streszczenie rozmowy, bo to właśnie dokument ma wyjaśniać decyzje.

Zrecenzuj docs/designs/synchronizacja-zakupow.md i wskazane w nim pliki.
Najpierw opisz, co zobaczą obie osoby w podanych scenariuszach.
Następnie wypisz sytuacje, w których z dokumentu wynikają co najmniej
dwa możliwe zachowania. Dla każdej podaj fragment dokumentu lub zaznacz
brak zapisu, pokaż konkretny przypadek i wskaż decyzję do podjęcia.

3. Zamień uwagę w regułę i test. Załóżmy, że zapis zmiany ilości dociera po oznaczeniu pozycji jako kupionej. Możesz przyjąć regułę, że aplikacja odrzuca spóźnioną zmianę i odświeża stan na drugim urządzeniu. Zapisz regułę w dokumencie razem z kryterium akceptacji.

Na liście jest jedno mleko. Na telefonie A ktoś oznacza je jako kupione w trybie offline. Telefon B próbuje zmienić ilość na dwa na podstawie starszego stanu. Serwer najpierw zapisuje zakup, potem odbiera zmianę ilości. Po synchronizacji oba telefony pokazują jedno mleko w sekcji „Kupione”. Ponowienie tej samej spóźnionej operacji daje ten sam wynik.

Osobno rozstrzygnij, co ma się stać, gdy serwer odbierze te zdarzenia w odwrotnej kolejności. Potem przekaż zatwierdzony dokument do implementacji i sprawdź wynik testami.

Kiedy warto robić dodatkowe review

Recenzja kosztuje dodatkowe wywołania modelu i czas na przejrzenie uwag. Przy lokalnej poprawce z jasnym oczekiwanym wynikiem zwykle wystarczy odtworzyć błąd i sprawdzić poprawkę. Przy synchronizacji offline, migracji danych albo zmianie kontraktu API warto wcześniej ustalić, które zachowanie ma być poprawne. Sam raport recenzenta mówi, co dało się wyczytać z projektu. O tym, co faktycznie robi kod, rozstrzygają testy i review implementacji.

Zacząłbym od jednej specyfikacji, którą i tak trzeba przekazać dalej. Jeśli świeża sesja wskaże decyzję zmieniającą zachowanie produktu, dopisz ją do dokumentu i zamień na test. Taki wynik uzasadnia kolejną rundę znacznie lepiej niż długa lista uwag.

← Wróć do artykułów